امروزه بیش از هر زمانی ما از علائم در جایگزین و پر

 

محتواتر کردن علائم محدود الفبائی استفاده می کنیم .

 

این علائم ؛ نظیر نشانه ها یا علائم تصویر ی موجود

 

درایستگا ههای راه آهن ؛ فرودگاهها خیابان ها و سایر

 

مکانهای عمومی ؛ ممکن است برمبنای سنتی نوشتاری

 

باشند. یا نیاشند . این نمادها همه جا به چشم می

 

 

خورند: روی بسته بندیها ؛ قوطی ها جعبه ها روی

 

وسایل نقلیه ؛ روی کاغذ درتابلو های مربوطه به

 

 

تظاهرات ؛ دربازیهای عمومی ؛ بازارها نمایشگا هها و

 

جشنواره ها ؛ از آنجا که مدارک مستند دال براینند که

 

این امر یعنی استفاده از نمادها؛ ازسر آغاز پیدایش تمدن

 

جریان داشته است ؛ بی مناسبت  به نظر نمی رسد که

 

 نگاهی کوتاه به تاریخچه چگونگی ارتباط افراد بشر با

 

یکدیگر بیفکنیم .

 

درحدود 40000سال قبل بشر اولیه که از طریق شکار

 

روزگار می گذراند وبه منظور انتقال افکار و امیال خویش

 

به حک علائمی گرافیکی برصخره ها پرداخت و بدین

 

وسیله کوشید امیال وافکار خویش را از طریق تصویر

 

بنمایاند. از این رهگذر اندیشه که تا آن زمان صرفا از

 

طریق صوت (زبان ) یا حرکات (حالت دستها ) بیان می

 

شد. این قابلیت را را پیدا کرد که بتواند ثبت گردد و پایدار

 

بماند.