پوشش گياهي خوزستان كه تحت تاثير دو عامل مهم اقليمي يعني طول مدت گرما و رطوبت موجود در هوا قرار دارد، به سه دسته كلي زير تقسيم مي شود كه نوع مشخص گياهي اين منطقه را تشكيل مي دهند. در اثر تنوع آب و هوا و نوع خاک، برخي از نواحي خوزستان را جنگل هاي تنک و بوته زار، درختچه و درخت پوشانيده و به صورت چراگاه هايي پديدار شده است. در دامنه كوه هاي سولک و زرگه در مسير بهبهان – كهگيلويه، جنگل بزرگي از درختان بلوط، بادام، بنه و غيره وجود دارد. سواحل رودخانه كرخه پوشيده از جنگل است. مسير رودخانه دويرج نيز پوشيده از درختان جنگلي به خصوص گز است. ناحيه خرم شهر از جيزيه تا بند قير، با بوته هاي كوتاه و بيشه هاي گز و بيد مجنون پوشيده است. درفصل بهار در بيش تر نقاط خوزستان؛ گل هاي وحشي چون شب بو، لاله، شقايق، ياس، و نرگس مي رويند. در نرگس زار وسيع و پرگل بهبهان بيش از پنج نوع نرگس از قبيل: مسلينک، ساده، پنجه گربه اي، شصت پر و … مي رويند. گياهان ديگري كه در خوزستان مي رويند عبارتند از: سالسولا، ني، سازو، جگن، خارشتر، خارزرد، يولاف، شبدر وحشي، ساليگورنيا، گون، هندوانه، ابوجهل، آشورک، نيشكر ، جوگيا، زنگل گيا و بهمن.
تصوير6- وجود دشتهاي وسيع و قابل کشاورزي در استان خوزستان
خوزستان تحت تاثير محيط جغرافيايي گرم و مرطوب، از پوشش گياهي استپي و خاردار نيز پوشيده است. در زمستان ها به استپ هاي سرسبز و مراتع گران بهايي براي چراي احشام تبديل مي شود. درخت سدر يا كنار از گياهان خاص اين منطقه است كه از ميوه، بگ و چوب آن استفاده فراوان مي شود. درختان كهور، بده، خرزهره، استبرق و انواع اكاليپتوس نيز در خوزستان يافت مي شود. جنس درختان جنگلي بيش تر بلوط است. مراتع خوزستان از نوع مراتع قشلاقي نامرغوب است كه در مناطق كوهستاني پوشش گياهي غني تري دارد. در فصل بارندگي كه از نيمه ي آبان شروع مي شود و تا اواخر فروردين ماه ادامه مي يابد كم كم بر روي تپه ها و زمين هايي كه از خاک مناسب برخورداراند، گياهان خودرو مي رويند. در نواحي مرطوب؛ جنس گياهان از نوع گلسنگ، قارچ و خزه است. در نواحي غير مرطوب انواع گياهان بومي مي رويد. پوشش گياهي در ارتفاعات شمال خاوري موجب شده كه عشاير اين منطقه به پرورش دام بپردازند. اين منطقه به عنوان مراتع گرمسيري ايل بختياري مورد استفاده قرار مي گيرد. پوشش گياهي شمال و شمال خاوري به صورت استپ كوهي و كوه پايه اي است و درختاني از قبيل: بلوط، بن، انجير، بادام كوهي، كنار، سدر و بوته هايي از گون دارد.
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸۶/۰۸/۰۹ ساعت ۳:۴۰ ب.ظ توسط گیو تنگه
|
خوزستان تحت تاثير محيط جغرافيايي گرم و مرطوب، از پوشش گياهي استپي و خاردار نيز پوشيده است. در زمستان ها به استپ هاي سرسبز و مراتع گران بهايي براي چراي احشام تبديل مي شود. درخت سدر يا كنار از گياهان خاص اين منطقه است كه از ميوه، بگ و چوب آن استفاده فراوان مي شود. درختان كهور، بده، خرزهره، استبرق و انواع اكاليپتوس نيز در خوزستان يافت مي شود. جنس درختان جنگلي بيش تر بلوط است. مراتع خوزستان از نوع مراتع قشلاقي نامرغوب است كه در مناطق كوهستاني پوشش گياهي غني تري دارد. در فصل بارندگي كه از نيمه ي آبان شروع مي شود و تا اواخر فروردين ماه ادامه مي يابد كم كم بر روي تپه ها و زمين هايي كه از خاک مناسب برخورداراند، گياهان خودرو مي رويند. در نواحي مرطوب؛ جنس گياهان از نوع گلسنگ، قارچ و خزه است. در نواحي غير مرطوب انواع گياهان بومي مي رويد. پوشش گياهي در ارتفاعات شمال خاوري موجب شده كه عشاير اين منطقه به پرورش دام بپردازند. اين منطقه به عنوان مراتع گرمسيري ايل بختياري مورد استفاده قرار مي گيرد. پوشش گياهي شمال و شمال خاوري به صورت استپ كوهي و كوه پايه اي است و درختاني از قبيل: بلوط، بن، انجير، بادام كوهي، كنار، سدر و بوته هايي از گون دارد.